Transdiagnostisch

De focus op transdiagnostische factoren is de basis van het zorgpad. In plaats van een focus op specifieke diagnoses, wordt er in dit zorgpad aandacht besteed aan de overkoepelende cognitieve, emotionele en gedragsmatige disregulaties die voorkomen bij de meeste psychische stoornissen.

Deze manier van werken wordt ondersteund door het wetenschappelijk bewijs dat psychische stoornissen cognitief, emotioneel en gedragsmatig meer met elkaar gemeen hebben dan verschillen (Insel, 2013). Ongeveer de helft van de mensen met een psychische problemen hebben last van meer dan één stoornis tegelijk en daarnaast delen verschillen psychische stoornissen overeenkomende symptomen met elkaar (Kessler, et al., 2005; Kessler, et al., 2011).

Angststoornissen en stemmingsstoornissen zijn twee van de meest voorkomende psychische stoornissen en vertonen hoge comorbiditeit met elkaar (Vos et al., 2015; Goldberg et al., 2009). Ze delen veel symptomen, kenmerken, latente factoren en kwetsbaarheden (Goldberg et al., 2009). Gezien de hoge mate van comorbiditeit is er een belang voor behandelingen die deze samenhangende factoren op een efficiënte manier aanpakt.

Een ander voordeel aan transdiagnostisch behandelen is dat het gemakkelijker te trainen is onder gezondheidsprofessionals. Retentie aan een protocol is voor een behandelaar gemakkelijker te realiseren dan retentie aan meerdere protocollen. Het grootste voordeel van de transdiagnostische benadering is echter de focus op de sterke kanten, groei en welbevinden van de hulpvrager, wat ontbreekt bij de symptoomspecifieke aanpak van psychopathologie.

Door deze aanpak willen we stigmatisering van psychische klachten tegengaan en de extra sociale druk die 9 van de 10 mensen met psychische klachten ervaren verminderen. Daarnaast is de transdiagnostische aanpak in meerdere situaties effectief gebleken.